



Gallo pinto. Oftewel rijst met bonen.
’t Is het nationale gerecht van Nicaragua; de grote trots van de regio. Wie naar het Centraal-Amerikaanse land trekt, ontsnapt onmogelijk aan de dagelijkse kost die er geserveerd wordt. Maar stiekem is gallo pinto zoveel meer dan dat.
Tevreden zijn met wat je hebt. Elke dag opnieuw. Rust vinden in herhaling. De eentonige levensstijl omarmen. En verlangen naar meer van hetzelfde. Want het gras is nooit groener aan de overkant. Dat is gallo pinto, die zogenaamde rijst met bonen.
En net daarom is dat perfect wat Nicaragua omschrijft. Back-to-basics; een reis enkele jaren terug in de tijd. Weg van het kapitalisme, de ratrace die we in Europa belopen, en alles wat ons overprikkelt. Nicaragua haalt al die tierlantijntjes weg, en laat iets ruw achter. Een parel van simpliciteit waar je, na de eerste voet in Nicaragua, nooit meer genoeg van krijgt.
Gallo pinto.




Ook tijdens mijn reis met WeAdventures kon gallo pinto niet ontbreken (soms net iets te veel als je ’t mij vraagt haha!) En laat dat slechts een van de vele highlights zijn die ik kan bedenken. Want al snel is deze bestemming uitgegroeid tot een van mijn favoriete bestemming tot nog toe, en bleek ik onverwachts de mooiste groepsreis tot nog toe te maken met WeAdventures.
Met 15 toen-nog-onbekende twintigers stapte ik het vliegtuig op in Schiphol voor het avontuur van m’n leven, naar het onbekende paradijs waar ik nog lang over zou dromen. Nicaragua biedt een waaier van verrassingen; van watervallen tot verborgen eilandjes, kolossale vulkanen en parelwitte stranden, de beste surfgolven en unieke overnachtingen als nergens tevoren. Maar net dankzij die variatie kan een uitgebreide reisgids als deze je te hulp schieten.
In deze reisgids lees je alles wat je moet weten over een rondreis door Nicaragua met WeAdventures, van een uitgestippelde route om over te nemen als blauwprint, tot insider-tips over wat te doen en waar te verblijven, meer over de hidden gems die je kan verwachten, en nog zo veel meer.
Dit is Nicaragua – in haar volle glorie.


Voor je vertrekt: Nicaragua
Waar: Nicaragua is een land in Centraal-Amerika, tussen Honduras en Costa Rica.
Taal: Spaans is de voertaal in Nicaragua.
Valuta: 40 Córdoba, de valuta in Nicaragua, is ongeveer gelijk aan 1 euro.
Hoelang vliegen: Met een tussenstop in Texas ben je ongeveer 16 uur onderweg.
Info + Kaart voor een rondreis door Nicaragua
Voor ik je meeneem door de exacte route, eerst even wat context. M’n reis door Nicaragua met WeAdventures duurde zo’n twee weken en zat boordevol afwisseling: van koloniale steden tot vulkanen, van jungle tot surfstranden. Het is geen gigantisch land, maar onderschat de verplaatsingen niet: de wegen zijn niet altijd even vlot en je bent al snel enkele uren onderweg. Gelukkig maakt het landschap onderweg veel goed.
Hieronder vind je een duidelijke kaart van de route die we volgden, met start- en eindpunt in Managua.
We landden ’s avonds in Managua, maar bleven daar niet hangen. Vrij snel daarna trokken we door naar Granada, een kleurrijke stad aan het meer van Nicaragua, waar we meteen twee nachten bleven. Ideaal om rustig te landen, de sfeer op te snuiven en even in het ritme van het land te komen.
Door het beperkte tijdsverschil met België heb je amper last van een jetlag, waardoor je eigenlijk meteen kan starten met verkennen. Granada is daarvoor de perfecte eerste stop: levendig, gezellig en een goeie mix van cultuur en ontspanning.
Na die eerste dagen neem je de ferry naar Ometepe, een eiland gevormd door twee vulkanen midden in het meer. Dit is zonder twijfel een van de meest unieke plekken van het land. Je verblijft er drie nachten, hebt de tijd om rond te trekken met de scooter en – als je zin hebt in wat avontuur – een vulkaan te beklimmen.
Daarna trek je terug naar het vasteland en rijd je door naar Popoyo, een laidback surfspot aan de Pacifische kust. Hier vertraagt alles even: twee nachten puur chillen, surfen en genieten van zonsondergangen die elke avond anders lijken.




Vervolgens gaat de reis verder naar León, een levendige studentenstad met een rauwer randje. Je blijft hier drie nachten, genoeg tijd om de stad te verkennen én waarbij je afsluit met een van de hoogtepunten van de reis: een tweedaagse hike met overnachting op vulkaan El Hoyo.
Na dat avontuur zak je af naar de kust bij Poneloya, waar je nog twee nachten blijft. Dit is de ideale plek om even op adem te komen na alle indrukken: strand, zee en niet al te veel plannen.
Je sluit de reis af met een laatste nacht in Managua, puur praktisch, zodat je de volgende ochtend zonder stress je vlucht naar huis kan halen (want hoogstwaarschijnlijk vertrekt je vlucht in de vroege uurtjes).
In de volgende secties neem ik je dag per dag mee door deze route, met concrete tips over wat te doen, waar te verblijven en hoe je je het best verplaatst.


De Epische Reisroute voor Nicaragua: Dagplanning
Dag 1: Aankomst Managua
De reis naar Nicaragua is er wel eentje die je even voelt. Logischerwijs geen korte vlucht, maar eerder een lange zit met tussenstop die net iets langer blijft duren dan je wenst. Vanuit Amsterdam vlieg je meestal via de VS (wij maakten een tussenstop in Texas met United Airlines) en in totaal ben je zo’n 16 uur onderweg voor je in Managua landt.
Eens aangekomen begint je reis eigenlijk meteen. Managua zelf is namelijk niet echt een bestemming waar je wil blijven hangen. Het is het economische centrum van het land, maar qua sfeer, gezelligheid of dingen om te doen is het vrij… eentonig. Zonde om daar tijd te verliezen dus.
Wij zijn daarom meteen doorgereden naar Granada, zelfs al was het al laat op de avond. Die rit duurt ongeveer een uurtje en is echt de moeite, want zo kan je de dag erop meteen op stap gaan. Waar Managua eerder chaotisch en ‘saai’ aanvoelt, is Granada net warm, kleurrijk en vol leven!
Mijn tip: push even door na je vlucht. Je zal jezelf de volgende ochtend dankbaar zijn dat je wakker wordt op een plek waar je reis écht begint.




Dag 2 & 3: Granada
Good morning vanuit Granada! Waarschijnlijk een aanzienlijke jetlag (dankzij het uurverschil van zo’n 7 uur), dus je kan er vandaag al vroeg op uit.
Granada is een stad die op elk moment van de dag leeft, dus geen zorgen of er al iets te doen zal zijn. Het was voor mij meteen zo’n plek waar alle puzzelstukjes in elkaar vielen: de ideale introductie tot het Midden-Amerikaanse Nicaragua. Kleurrijke gevels, paardenkoetsen die door de straten rijden en een constante buzz van leven, zonder dat het té overweldigend wordt. En dat terwijl het allesbehalve toeristisch is.
Tijdens je eerste dagen hier draait alles een beetje rond proeven en ontdekken. Wij volgden een kookworkshop waarin we zelf gallo pinto maakten, samen met bakbanaan en een hele reeks lokale side dishes. Zo’n ervaring die je niet alleen vult, maar je ook net dat tikkeltje meer connectie geeft met de cultuur. Je maakt meteen kennis met de locals, op een niveau waar je vaak de kans niet toe krijgt op reis.
Daarnaast is gewoon rondwandelen in de stad al een activiteit op zich. Met een gids ontdekten we de verhalen achter de kleurrijke huizen en koloniale gebouwen, maar evengoed kan je hier perfect zonder plan door de straten dwalen.
Onze dag eindigde letterlijk op een hoogtepunt: met een fris pintje op de klokkentoren van Parroquia de Nuestra Señora de la Merced, terwijl de zon langzaam onderging over de stad. Zo’n moment waarop je even stilstaat en denkt: ja, dit is exact waarom ik reis.






De volgende ochtend ging de wekker pijnlijk vroeg, maar na wat gezeur (sorry, ’t is vakantie hé) volledig de moeite. Nog voor zonsopgang vertrokken we richting de Isletas de Granada, een groep kleine eilandjes net buiten de stad. Tijdens een boottocht vaar je langs jungleachtige eilandjes, spot je apen en exotische vogels, en kan je zelfs even het water in voor een frisse duik. Rustig en bijna magisch: een compleet andere kant van Nicaragua.
Na twee dagen Granada heb je een goeie eerste indruk van het land, maar begint het ook alweer te kriebelen om verder te trekken. In de namiddag vertrokken wij richting Ometepe, een tocht die je al snel een halve dag kost, maar eentje die je opnieuw dichter brengt bij het volgende hoogtepunt van je reis…
Overnachten: In Granada overnachtten wij bij Hostal De Boca en Boca, een kleurrijke en ruime plek waar je een lokaal ontbijtje kan krijgen. Er is een zwembad en een leuke bar met verschillende mogelijkheden om activiteiten te doen!
Wat te doen: Kookworkshop – Leer traditioneel koken als de echte Nicaraguanen, een beleef een werkelijk feestmaal waarbij je bij de locals aan tafel schuift! Stadstour – Like I said, Granada is zo kleurrijk en levendig waardoor er op elk moment van de dag wel iets te beleven valt. Vergeet ook geen bezoekje te brengen aan de lokale markt! Isletas de Granada – De Isletas zijn misschien wel de mooiste plekjes in (of net buiten) de stad! Op slechts een kwartiertje rijden kan je per boot of kajak op zoek gaan naar exotisch leven in een van de meest rustige omgevingen in de regio.
Restaurants: Margarita’s Place – De beste taco’s en quesadillas in de stad, trust me! Boca Baco – Voor een mixte keuken waar je alles kan krijgen. Mijn personal favorite? De Buffalo Chicken Burger!






Dag 4 & 5: Ometepe
Na de (best lange) verplaatsing naar Ometepe doe je het de eerste ochtend best rustig aan. Geen haast hier, het eiland dwingt je quasi vanzelf om te vertragen. Ometepe voelt een beetje als het Bali van Nicaragua: ongerepte natuur, een jonge backpack vibe en overal dat typische gevoel dat je hier makkelijk langer zou kunnen blijven hangen dan gepland…
Wat dit eiland zo leuk maakt, is hoe vrij je je hier voelt. Wij huurden meteen een scooter voor twee dagen, en dat is honestly de beste beslissing die je kan maken. Gewoon gaan en staan waar je wil, zonder plan!
Onze eerste dag stond volledig in het teken van rondrijden. We maakten een volledige tour rond het eiland, stopten onderweg waar het mooi was en namen af en toe een duik om wat af te koelen. Tegen de namiddag keerden we terug naar onze hostel, want er stond nog iets op de planning: kajakken door de mangroves, met de vulkaan Concepción op de achtergrond. Een ervaring geregeld door WeAdventures die echt alles had: natuur, zonsondergang, en zelfs een mogelijkheid om kaaimannen spotten (al hebben we vooral veel gelachen en die kaaimannen weggejaagd, oepsie).
De dag sloten we af zoals dat hoort op Ometepe: met een biertje bij zonsondergang en pizza à volenté. Simpel, maar perfect in mijn ogen.






De volgende dag sprongen we opnieuw op de scooter, deze keer richting de San Ramón Waterval. De rit ernaartoe is al een avontuur op zich: hobbelige wegen, stof, en hier en daar wat twijfel of je wel juist zit. Daarna volgt nog een wandeling van zo’n 45 minuten door de jungle, tot je aankomt bij de waterval. Wij werden daar zelfs verwelkomd door een wasbeer, wat het plaatje nog surrealer maakte.
Het water is ijskoud, maar net daarom zo goed. Na die hike en de hitte voelt het als pure luxe (want je zweet als nooit tevoren bij die vochtigheid in Nicaragua, oprecht).
Daarna hebben we de rest van de dag gewoon wat rondgereden, zonder een doel. Nog even genieten van die vrijheid, dat eilandgevoel… en stiekem al een beetje afscheid nemen van de scooter en Ometepe zelf. But I’ll be back, want dit eiland heeft m’n hartje op 2 dagen tijd veroverd!
Overnachten: Onze verblijfsplek op Ometepe was El Pital Ometepe. Een authentiek hotelletje waar je zowel gedeelde als privé kamers kan krijgen. Verschillende kamers zijn gemaakt van bamboe, wat zo’n typisch rustiek gevoel geeft. (Wel oppassen van de schorpioenen though!)
Wat te doen: Huur een scooter – Als je ’t mij vraagt is er geen betere manier om volop te genieten van Island life! Hiken naar de San Ramón Waterfall – Even puffen en zweten, maar meer dan de moeite waard. Kajakken tussen de mangroves – Vooral een aanrader bij zonsondergang, want dit wil je echt niet missen.






Dag 6 & 7: Popoyo
Na Ometepe sta je opnieuw wat vroeger op om de ferry terug naar het vasteland te nemen. Eens aangekomen is het gelukkig niet meer zo ver rijden, en voor je het weet kom je aan in Popoyo, een klein, typisch stranddorpje waar alles draait rond rust, zee en good vibes.
Popoyo is geen plek die indruk probeert te maken met highlights of drukke hotspots. Integendeel. Het is laid-back, een beetje stoffig hier en daar, maar net dat maakt het zo charmant. Je voelt meteen dat iedereen hier komt voor hetzelfde: even alles loslaten…
Onze eerste avond daar was er meteen eentje om niet te vergeten. We gingen paardrijden op het strand bij zonsondergang, iets wat je kan bijboeken via WeAdventures, en honestly: gewoon doen. Terwijl de zon langzaam in de oceaan zakt, rijd je langs de waterlijn, met alleen het geluid van de golven en het ritme van het paard onder je. Het is zo’n moment dat bijna té perfect voelt om echt te zijn. Rustig, een beetje filmisch zelfs. Zonder twijfel een van de mooiste ervaringen van de hele trip!
De dag erna stond er… eigenlijk niets op de planning. En dat was net het leuke. Iedereen deed gewoon zijn ding: wat surfen, wat chillen op het strand, af en toe een duik nemen of gewoon niks doen. Zo’n dag waarop je niet op de klok kijkt en alles vanzelf gaat.
Popoyo is geen plek waar je “veel doet”, maar eerder een plek die je voelt. En soms is dat exact wat je nodig hebt tijdens een waanzinnige reis als deze!
Overnachten: Wij verbleven 2 nachten bij Casa La Aventura, zeker en vast een aanrader!








Dag 8, 9 & 10: Léon
Na het rustige Popoyo is het tijd om terug richting stad te trekken. Back to the chaos. De rit naar Léon is best lang, waardoor je normaal pas tegen de late namiddag aankomt. Verwacht dus geen dag vol activiteiten meer, maar eerder een zachte landing in de stad. Even inchecken, iets lekker gaan eten, en daarna misschien nog het nachtleven induiken voor de durvers.
Want net als Granada is León een stad die leeft. Overdag hangt er al veel sfeer in de straten, maar ook ’s avonds blijft er genoeg bewegen. Terrassen zitten vol, bars en clubs lopen langzaam vol en overal hangt dat jonge, energieke gevoel waar León zo bekend om staat.
De volgende dag is ideaal om de stad echt wat beter te leren kennen. Wij deden een stadstour, wat een fijne manier was om niet alleen door de straten te wandelen, maar ook wat meer mee te krijgen van de geschiedenis en het karakter van León. Het is een stad met veel charme, maar ook met een iets rauwer randje dan Granada. Minder gepolijst misschien, maar net daardoor extra interessant!
Tegen de avond trokken we naar het oude fort vlak bij het centrum om de zon onder te zien gaan. Gewoon een mooie plek, een warme avond en opnieuw zo’n moment waarop de stad zich van haar beste kant laat zien.






De dag erna begonnen we wat vroeger, want dan stond een van de absolute klassiekers van León op het programma: het dak van de bekende witte kathedraal beklimmen. En ja, dat is even mooi als op de foto’s. Alles is er spierwit, het uitzicht over de stad is top, en het voelt ergens een beetje surrealistisch om daar boven te staan (na het al tientallen keren op Instagram voorbij zien te komen).
Tegen de middag kan je via WeAdventures nog een heel andere kant van León ontdekken, met een tocht naar de Telica-vulkaan. Alleen de rit ernaartoe is al een ervaring op zich: hobbelig, stoffig en typisch Nicaraguaans (kijken even op m’n stories op Instagram, dan begrijp je meteen wat ik bedoel). Eenmaal aangekomen begint de klim richting de krater, en daar word je beloond met indrukwekkende uitzichten én een zonsondergang die zonder overdrijven tot de mooiste van de reis behoort.
León is zo’n plek die verschillende reizen in één stad lijkt te combineren: cultuur, sfeer, avontuur en goed uitgaan. En net daardoor is het ook een van de stops die het langst blijft hangen.
Overnachten: Poco a Poco was onze hostel bij uitstek. Een ideale ligging vlakbij het centrum, en een lekker ontbijtje en goede keuken!
Wat te doen: Hike naar de top van de Telica-vulkaan – Een van de highlights van de reis. Iedereen weet dat ik het al graag wat avontuurlijker aanpak, dus dit paste perfect binnen m’n straatje. Neem een stadstour – Léon heeft een rijke geschiedenis met verschillende turbulente periodes achter de rug. Heel leerijk en een perfecte inkijk in wat er zich in Nicaragua al heeft afgespeeld. Verken het nachtleven – Léon is de stad bij uitstek om er in de late uurtje op uit te gaan. Clubs en bars in overvloed, dus geniet!








Dag 11 & 12: Cerro Negro + El Hoyo
Tijd voor de grootste uitdaging van de reis, want hier begint het echte werk! Geen rustige ochtenden meer, maar vroeg opstaan, je dagpack klaarmaken en jezelf mentaal voorbereiden. Want: je trekt de bergen in…
Je wordt ’s ochtends vroeg opgepikt en naar de voet van Cerro Negro gebracht. En daar wacht meteen een van de absolute highlights van de hele reis: vulkaanboarden. ’t Is zo’n activiteit waar iedereen al dagen naar uitkijkt en geloof me, het stelt niet teleur.
De klim naar boven doe je te voet, met je board in je handen. Het zwarte vulkaangruis, de hitte en de helling maken het best pittig, maar onderweg word je constant beloond met uitzichten die alleen maar beter worden naarmate je hoger komt. Eenmaal boven sta je op een bijna buitenaards landschap, met niets anders dan zwart gesteente en eindeloze vergezichten.
En dan… is het tijd om naar beneden te gaan.
Je trekt een felgeel pak aan, krijgt een korte uitleg (die je half onthoudt omdat je vooral bezig bent met “waar ben ik aan begonnen?”), en voor je het weet zit je op je board. En dan: loslaten. Volle snelheid naar beneden, over die zwarte helling, met stof dat overal naartoe vliegt en een adrenalinekick die moeilijk te beschrijven is. Het is snel, chaotisch en vooral: belachelijk leuk. (Tip: probeer zoveel mogelijk te genieten, want voor je ghet weet is het voorbij!)
Na die rush begint deel twee van het avontuur. Geen bus deze keer, gewoon te voet verder. Je start aan de lange hike richting de top van El Hoyo. En ja, die klim voel je in je kuiten. De hele namiddag ben je onderweg, door ruig terrein met momenten waarop je je afvraagt waarom je dit ook alweer een goed idee vond.




Tot je bovenkomt. Net op tijd voor zonsondergang bereik je de top van El Hoyo. En plots valt alles even stil. Het licht, het uitzicht, de stilte… Suddenly, the climb was worth the effort.
Daar zet je je tent op, midden in de natuur. ’s Avonds verzamel je rond het kampvuur, roostert iemand marshmallows, speelt er muziek en zit je daar met een groep mensen die een paar dagen geleden nog vreemden waren. Maar geloof me: tegen dan voelt het alsof je elkaar al weken kent. Je eigen kleine familie <3
De volgende ochtend gaat de wekker opnieuw vroeg. Niet omdat het moet, maar omdat je de zonsopgang vanop die plek gewoon niet wil missen. Nog één keer genieten van dat uitzicht, voor je begint aan de afdaling.
Na zo’n 2 à 3 uur wandelen kom je aan bij de lagune in de krater van El Hoyo: de Laguna de El Hoyo. En ja, dat water is alles wat je op dat moment nodig hebt haha! Na al het stof, zweet en avontuur is die frisse duik pure luxe (en geloof me: dat stof zit echt o-ver-al).
Ten slotte trek je terug richting de bewoonde wereld, moe maar voldaan. Op naar de laatste stop van de reis: Poneloya.






Dag 13 & 14: Poneloya
De laatste stop van de reis voelt bijna onwerkelijk rustig. In Poneloya vertraagt alles opnieuw, in volle rem. Bij Surfing Turtle Lodge kom je niet zomaar aan per bus of dergelijke. Eerst neem je een boot, daarna een ritje met paard en kar. Geen wegen, geen drukte, gewoon natuur en zee. Zo onbereikbaar is deze waanzinnige slaapplek uitgekozen door WeAdventures.
En eens je daar bent… is er eigenlijk niet zo veel te doen. Maar net dat maakt het zo perfect. We speelden volleybal op het strand, zwommen, lagen uren in de zon en gingen zelfs vissen op zee, waar we onze eigen vis vingen en later klaarmaakten (oprecht de lekkerste vis die ik ooit heb gegeten amai). Het zijn die simpele momenten, samen met de groep, die deze plek zo bijzonder maken. Het voelt als het perfecte einde van de reis, voor je terugkeert naar Managua en opnieuw richting huis vertrekt. I’m gonna miss it…!






Tips bij het plannen
• Skip Managua zo snel mogelijk. Je landt er en vertrekt er terug, maar daar stopt het ook. Voor reizigers is er weinig te beleven en de sfeer is vrij vlak. Rij dus meteen door naar Granada (zelfs ’s avonds), zodat je reis meteen goed begint.
• Denk in reistijd, niet in kilometers. Nicaragua lijkt klein op de kaart, maar je verplaatst je hier trager dan je gewend bent. Wegen zijn niet altijd top, verkeer kan chaotisch zijn en ferry’s (zoals naar Ometepe) kosten gewoon tijd. Een rit die er “kort” uitziet, kan makkelijk een halve dag opslorpen. Plan dus nooit te strak, want dat zorgt alleen maar voor stress.
• Zie verplaatsingsdagen als deel van de ervaring. Je gaat dagen hebben waarop je vooral onderweg bent, en dat is oké. Ferry’s nemen, wachten, opnieuw vertrekken… het hoort er allemaal bij. Probeer die dagen niet vol te proppen met activiteiten, maar accepteer dat dit gewoon rustige tussendagen zijn. Je hebt tijd zat.
• Scooter = vrijheid (zeker op Ometepe). Als er één tip is die je echt moet meenemen: huur een scooter. Op Ometepe maakt dit je ervaring 10x beter. Je bent volledig vrij, ontdekt verborgen plekjes en kan je eigen tempo bepalen. Zonder scooter ben je veel afhankelijker en zie je simpelweg minder.




• Plan je route logisch (en niet te ambitieus). Je route zit best goed als je een flow hebt zoals: Granada → Ometepe → Popoyo → León → Poneloya. Probeer niet nog “snel iets extra” toe te voegen, want dat betekent meestal gewoon méér verplaatsen en minder genieten. Nicaragua moet je beleven. Net daarom zit de reis van WeAdventures zo goed in elkaar!
• Bereid je voor op een mix van comfort. De ene nacht slaap je op een prachtige plek aan het strand, de andere misschien iets eenvoudiger. Verwacht geen constante luxe, maar eerder een leuke afwisseling. Dat maakt de ervaring ook net authentieker. Vergeet ook niet dat je in door vrij arm communistisch land in Midden-Amerika reist. Context is belangrijk.
• Cash is belangrijker dan je denkt. Dit was oprecht een van de eerste reizen waar je zonder cash geld niet kan overleven. In steden kan je vaak met kaart betalen, maar op plekken zoals Ometepe, Popoyo of Poneloya is cash vaak nodig. ATM’s zijn er niet altijd of werken niet altijd betrouwbaar. Zorg dus dat je op tijd geld afhaalt.
• Activiteiten hoef je niet allemaal op voorhand vast te leggen. Veel dingen kan je ter plekke regelen: surfen, tours, transport… Dat geeft je flexibiliteit. Uitzonderingen zijn bepaalde ervaringen (zoals georganiseerde hikes of unieke activiteiten), die je beter op voorhand boekt om zeker te zijn van je plek.
• Verwacht geen strak schema, en dat is net goed. Dingen lopen soms anders dan gepland. Een bus is te laat, een ferry vertrekt later, een activiteit schuift op… Dat is hier normaal. Hoe sneller je dat loslaat, hoe meer je van je reis gaat genieten.


• Wissel actie en rust bewust af. Je trip zit vol hoogtepunten: vulkanen beklimmen, boarden, kajakken… Maar net daarom zijn plekken zoals Popoyo en Poneloya zo belangrijk. Dat zijn je “reset-momentjes”. Plan die rust ook echt in, anders wordt het snel te intens. Achteraf ga je me dankbaar zijn dat je ook voldoende tijd had om te genieten.
• Groepsreizen vs. zelf plannen. Alles zelf regelen is mogelijk in Nicaragua, maar vraagt wel wat organisatie en raad ik persoonlijk af. Ga je met een groepreis (zoals WeAdventures!), dan valt die stress volledig weg en kan je gewoon genieten. Bovendien leer je snel mensen kennen en dat maakt de reis vaak nóg beter. Ik overdrijf niet wanneer ik zeg dat ik vrienden voor het leven heb gemaakt deze reis!
• Hou rekening met het klimaat. Het is warm. Verdomme heel warm. Activiteiten zoals hikes zijn daardoor zwaarder dan je verwacht. Vroeg starten is geen luxe, maar eigenlijk een must.
• De belangrijkste tip? Laat het een beetje gebeuren. Je kan je route plannen, je stops vastleggen en je activiteiten kiezen… maar de beste momenten zijn vaak degene die je niet gepland hebt. Een random avond met je groep, een onverwachte stop onderweg, of gewoon een namiddag niets doen op het strand. Dat is de charme van Nicaragua, want achter elke hoek wacht een onvergetelijk moment op jou…




Waarom kiezen voor WeAdventures?
Nicaragua is geen al te moeilijke bestemming voor de seasoned traveler, maar wel eentje waar veel kleine dingen samenkomen. Transport regelen, ferry’s timen, de juiste volgorde van bestemmingen kiezen, activiteiten boeken… het is allemaal perfect zelf te doen, maar je moet er wel tijd en energie in steken. Zeker bij een land als Nicaragua waar weinig vooraf online valt te regelen.
Wat voor mij het grootste verschil maakte met WeAdventures, is dat alles gewoon klopt. Je hoeft niet na te denken over hoe je van A naar B geraakt, of je op tijd zal zijn voor een ferry, of waar je moet slapen. Alles is geregeld, zonder dat het ooit geforceerd aanvoelt. Jij hoeft enkel mee te gaan in het ritme van de reis!
De route zelf zit ook gewoon goed in elkaar. Van het levendige Granada, naar het avontuurlijke Ometepe, tot de rust van Popoyo en het rauwere León. Alles volgt elkaar logisch op. En net wanneer je denkt dat je favoriete plek al geweest is, komt er weer iets nieuws dat het overtreft.
Maar eigenlijk zit het grootste verschil niet in de planning. Het zit in de groep.
Je vertrekt met mensen die je totaal niet kent, en een paar dagen later voelt het alsof je samen al maanden onderweg bent. Je deelt alles: die eerste onwennige momenten, het lachen tijdens het kajakken, de adrenaline van Cerro Negro, het zoveelste bord gallo pinto dat je krijgt voorgeschoteld, het afzien tijdens de hike naar El Hoyo, en de rustige avonden op het strand. Dat schept een band die je moeilijk kan uitleggen als je het zelf niet hebt meegemaakt.
En dat is misschien wel het mooiste aan zo’n reis. Niet alleen de plekken die je bezoekt, maar vooral de mensen met wie je ze beleeft. Want op het einde van de rit besef je: het zijn niet alleen de vulkanen, de stranden of de zonsondergangen die blijven hangen… het zijn vooral de herinneringen die je samen hebt gemaakt!

